GRAD KOJI NE SPAVA


Veliki grad kao splet sokaka, tamnih uličica i laguma, kaldrma i makadama, ograda i kućeraka – starina koje se ponekad dostojno ne uvažavaju. Nalaze se svuda, za mnoge neprimetni, među zgradama i soliterima, bulevarima i parkovima i podsećaju da je nekada bio, pored utvrđenja, i varošica i varoš i kasaba…

Kao staro koje beži od zaborava i kao novo kome se sa radošću stremi… Dva puta u kratkom vremenu trgovima i ulicama snegom pokrivenog, sada stvarno„ belog grada“ kroz vatromet odjekuju reči koje izražavaju želju i nadu u bolju budućnost…

Grad koji ima tvrđave, kao svojevrstan muzej burne istorije. Usred šume zgrada, solitera i bulevara nalaze se i pravi prirodni rezervati kao Botanička bašta ili Veliko ratno ostrvo.

Isprepletan kilometrima uzanih puteva koji izlaze kao kroz sito na mnoštvo strana iz ovog velikog i sumornog grada koji nikad ne spava sa svim svojim vrlinama i manama on odaje jednu crtu ozbiljnosti koji je kroz vekove proživeo i preživeo…

Ljudi koji se skupljaju i dolaze sa svih strana, spreman sve njih da primi makar i na jednu noć. Svi oni osetiće svu njegovu moć i veličinu, svu njegovu raznolikost i šarolikost protkan istorijom svih nas koja je za nama ?! Možemo da ga volemo ili mrzimo on stoji tu na obalama dveju reka kojeg razdvaja prošlost i budućnost sa našom sadašnjošću koja sve to vezuje u jedan čvor..